ΕΝΟΤΗΤΑ - ΓΛΩΣΣΑ

ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ (γεωγραφικές ποικιλίες της γλώσσας)

1. Κυπριακή διάλεκτος

Ωω ασιερομπάζω τζιαι έρκουμαι
αυκήν στον μαχαλλάν σου
ωω να δω τα μαύρα μμάθκια σου
ν'ακούσω την λαλιάν σου.

Ωω ΄εχω κοντά σου μιαν ριτζιάν
τζιαι θέλω να περάσει
ωω ν'αφήκεις το κορμάτζιιν μου
στ'αγκάλια σου να πνάσει.

Ωω ξύπνα θκιαμαντοπούλα μου
τζι' ήρτα στην γειτονιά σου
να δώ είνταμπου κάμνουσιν
τα γειτονόπουλά σου.

( σχολιασμός του παραπάνω τραγουδιού δοσμένος με τον ιδιαίτερο τρόπο του αγαπημένου καλλιτέχνη)

2. Ποντιακή διάλεκτος

Την πατρίδαμ' έχασα,
άκλαψα και πόνεσα.
Λύουμαι κι'αρόθυμο, όι-όι
ν' ανασπάλω κι' επορώ.


Μίαν κι' άλλο ΄σην ζωή μ'
σο πεγάδι μ' σην αυλή μ'.
Νέροπον ας έπινα, όι-όι
και τ' ομμάτα μ' έπλυνα.

Τά ταφία μ' έχασα
ντ' έθαψα κι' ενέσπαλα.
Τ' εμετέρτς αναστορώ, όι-όι
και ΄ς σο ψυόπο μ' κουβαλώ.



Εκκλησίας έρημα,
μοναστήρα ακάντηλα,
πόρτας και παράθυρα, όι-όι
επέμναν ακρόνυχτα.

 ( Την πατρίδα μου έχασα, έκλαψα και πόνεσα

Κι΄ αροθυμώ = νοσταλγώ,επιθυμώ έντονα.

Ν΄ανασπάλω κι'επορώ = να ξεχάσω δεν μπορώ.

Μίαν κι'άλλο = Άλλη μιά φορά η καλύτερα γιά ακόμα μιά φορά.

Ντ'έθαψα κι'ενέσπαλα = Αυτούς πού έθαψα δεν (τούς)ξέχασα.)

Διαβάστε περισσότερα

3. Κατωιταλική διάλεκτος ή Γ(κ)ραικάνικη -

Ελληνόφωνα χωριά Καλαβρίας

Sto korafaissu ssianonna linari                Στο χωραφάκι σου μάζευα λινάρι
Ce`derlampisa mesa sto chloro                και άστραψε μέσα στο πράσινο
Sekundu motti skonnete o fengari         όπως όταν σηκώνεται το φεγγάρι
Atto krovattitu orio,parefto.                     απ`το κρεβάτι του, ωραίο, λαμπρό.

Agapi mou fidella protini                        Αγάπη μου πιστή, πρώτη
Puru ti nifta iss`innu se toro                    και τη νύχτα στον ύπνο σε βλέπω
Ivo fsunnontas`e se vrisko`ci                 ξυπνώντας δε σε βρίσκω εκεί
Ce is ta mala klamata arcino.                 και αρχίζω να κλαίω πολύ πολύ.

Tin agapi mou vale sti fsichi                    Την αγάπη μου βάλε στην ψυχή σου,
Sekundu sti kardiammu tin vasto            όπως την κρατώ εγώ στην καρδιά μου
Ius panta sto kosmo pai`to zisi              έτσι πάντα στον κόσμο πάει η ζωή
Sekundu s`agapune n`agapisi                όπως σ`αγαπάνε ν`αγαπήσεις.

4. Τσακώνικη διάλεκτος

Μιλιέται στην περιοχή της νότιας Κυνουρίας της Αρκαδίας.  Από την αρχαιότητα έως το 1912 η περιοχή της νότιας Κυνουρίας ανήκε στην αρχαία Σπάρτη και το νομό Λακωνίας αντίστοιχα.

Τα τσακώνικα είναι επιβίωση της αρχαίας ελληνικής και το μοναδικό γλωσσικό ιδίωμα, από αυτά που κρατούν από τις αρχαίες ελληνικές διαλέκτους, το οποίο έμεινε ζωντανό - δηλαδή ομιλούμενο - τουλάχιστον στον ελλαδικό χώρο. 

Το γάμο τα Μαρούα «Στον γάμο τής Μαρούλας» (αφήγηση, από Δ. Λάτση, Ημερολόγιον τσακωνικόν τού έτους 1896, διορθωμένο από τον Αθ. Κωστάκη)

Εζάκαϊ (*εδιάβ(η)κασι, ρ. διαβαίνω) τ‘ον άγιε, σ’ εστεφανούκαϊ, τσ’ από τσι σ’ έκατσ’ούκαϊ του τσουφάλε σου με κουφέτε χοντροί από το δίσκο τσ’ ετσαφήκαϊ (< αφήκασι) κ‘αμπόσοι κουμπούρε, εμπαήκαϊ από τον άγιε Στράκηγο τσ’ αρχιñίαϊ dίντε τα βιολjία. Α Μαρούα έκι καμαρούνα. «Μα για ξείκα, Τζελjίνα, καμάžι π‘οι ñ’ εν’ έχα α ñύιθη», εκ’ αούα α Γιωργού. Έκι α τύχη σι να καοτσιτάτσει. Μαγάžι να ’γκι καοτσυτέντε έτρου τσ’ οι σατέρε νάμου…

Απόδοση

Πήγαν στην εκκλησία, τους στεφάνωσαν και αφού τους έσπασαν τα κεφάλια τους με κουφέτα χοντρά από τον δίσκο και έριξαν καμπόσες κουμπουριές, βγήκαν από τον άγιο Στρατηγό και άρχισαν να παίζουν τα βιολιά. Η Μαρούλα καμάρωνε. «Μα για κοίτα, Αγγελίνα, καμάρι που το ’χει η νύφη», έλεγε η Γιωργού (η γυναίκα τού Γιώργου). Ήταν η τύχη της να καλοπέσει. Μακάρι να καλόπεφταν έτσι και οι θυγατέρες μου

" Ήρθα δάσκαλε...."

Καλή σχολική χρονιά!

Ας ξεκινήσουμε με μια ιστορία από τις πολλές και αγαπημένες
του Χόρχε Μπουκάι

«Ήρθα δάσκαλε, γιατί νιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Πώς μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;»

Ο δάσκαλος, χωρίς να τον κοιτάξει, του είπε: «Πόσο λυπάμαι αγόρι μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί πρώτα πρέπει να λύσω ένα δικό μου πρόβλημα. Μετά ίσως...» και ύστερα από μια παύση συνέχισε: «αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω».

«Ε... μετά χαράς, δάσκαλε» είπε διστακτικά ο νεαρός, νιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν γι' άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.

«Ωραία» συνέχισε ο δάσκαλος. Έβγαλε ένα δαχτυλίδι που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έδωσε στο αγόρι, λέγοντας: «Πάρε το άλογο που είναι εκεί έξω και τρέξε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Είναι ανάγκη να πάρεις όσο περισσότερα χρήματα μπορείς γι' αυτό. Και με κανέναν τρόπο μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί. Πήγαινε και έλα με το χρυσό φλουρί όσο πιο γρήγορα μπορείς»!

Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι και έφυγε. Μόλις έφτασε στην αγορά άρχισε να προσφέρει το δαχτυλίδι στους εμπόρους που το κοίταζαν με κάποιο ενδιαφέρον, ώσπου ο νεαρός έλεγε τι ζητούσε γι' αυτό. Όταν το παιδί έλεγε «ένα χρυσό φλουρί» όλοι γελούσαν.

Αφού προσπάθησε να πουλήσει το κόσμημα σε όποιον συνάντησε στον δρόμο του στην αγορά –και σίγουρα θα ήταν πάνω από 100 άτομα-, παραδέχτηκε την αποτυχία του, καβάλησε το άλογο και γύρισε πίσω. Πόσο θα ήθελε ο νεαρός να είχε ένα χρυσό φλουρί για να το δώσει στο δάσκαλο και να τον γλιτώσει από το πρόβλημά του. Έτσι θα έπαιρνε κι αυτός τη συμβουλή και τη βοήθεια του δασκάλου.

«Δάσκαλε» είπε, «λυπάμαι. Είναι αδύνατον να τα καταφέρω. Ίσως να μπορούσα να πάρω δύο ή τρία ασημένια, όμως νομίζω ότι δεν μπορώ να γελάσω κανέναν για την πραγματική αξία του δαχτυλιδιού.

«Αυτό που είπες είναι πολύ σημαντικό, νεαρέ μου φίλε» απάντησε ο δάσκαλος. «Πρέπει πρώτα να μάθουμε την αληθινή αξία του δαχτυλιδιού. Καβάλησε πάλι το άλογο και πήγαινε στον κοσμηματοπώλη. Ποιος άλλος θα ξέρει καλύτερα; Πες του ότι θέλεις να το πουλήσεις και ρώτησε πόσα μπορεί να πιάσει. Όμως, μην του το πουλήσεις όσα κι αν σου προσφέρει. Γύρισε πίσω με το δαχτυλίδι».

Ο νεαρός καβάλησε και έφυγε πάλι. Ο κοσμηματοπώλης εξέτασε το δαχτυλίδι στο φως του κεριού, το κοίταξε με τον φακό, το ζύγισε και μετά είπε στο παιδί: «Πες στο δάσκαλο αγόρι μου, ότι αν θέλει να το πουλήσει αμέσως, δεν μπορώ να του δώσω παραπάνω από πενήντα οχτώ χρυσά φλουριά για το δαχτυλίδι του. ''Πενήντα οχτώ χρυσά;» Φώναξε το παιδί. «Ναι» απάντησε ο κοσμηματοπώλης.

Ο νεαρός έτρεξε συγκινημένος στο σπίτι του δασκάλου να του πει τα καθέκαστα.

«Κάθισε» του είπε ο δάσκαλος αφού τον άκουσε. «Είσαι κι εσύ σαν αυτό το δαχτυλίδι. Ένα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα. Και σαν τέτοιο, πρέπει να σε εκτιμήσει ένας αληθινά ειδικός. Γιατί στην ζωή σου γυρίζεις εδώ κι εκεί ζητώντας να εκτιμήσει ο καθένας την πραγματική σου αξία;»

Και μ' αυτά τα λόγια, έβαλε πάλι το δαχτυλίδι στο μικρό δάχτυλο του αριστερού του χεριού.

Από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι "Να σου πω μια ιστορία"

Πηγή : Αντικλείδι

OI ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ

Οι ομάδες μαθημάτων και οι νέοι όροι προαγωγής - απόλυσης

Διαβάστε εδώ:

Μαθητές με καλές επιδόσεις και αδιαφορία για τη γνώση. Αυτό θέλουμε;

Aλήθειες που πρέπει ο εκπαιδευτικος
να  λάβει σοβαρά υπόψη του...

• Η Μάθηση επιτυγχάνεται με την αγάπη για τη γνώση και όχι με την καλή επίδοση

• Η Μάθηση έρχεται μέσω «μετάνοιας» του ίδιου του μαθητή και όχι μέσω «τιμωρίας» του μαθητή από τον εκπαιδευτικό

• Η Μάθηση είναι πράξη αμφισβήτησης κάθε αυθεντίας, ακόμα και του ίδιου του δασκάλου

• Η Μάθηση δεν επιτρέπεται να ωθεί μαθητές σε «μαθημένη ανημποριά»

         ολόκληρο το άρθρο εδώ

ΝΕΚΡΙΚΗ ΑΚΤΗ

Με μια μικρή (;) καθυστέρηση η ανάρτηση αυτή

Ο μαθητής του σχολείου μας Μπάρδης Γεώργιος που συμμετείχε στον 7ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης κατέκτησε το 2ο βραβείο με το ποίημα «Νεκρική Ακτή».

Είναι ένα παιδί με ευαισθησίες και προβληματισμό γύρω από θέματα που αφορούν την κοινωνία. Πως θα μπορούσε λοιπόν να μην κινητοποιηθεί αμέσως στο άκουσμα μιας τέτοιας δράσης;

Νεκρική ακτή

Κύμα πελώριο, με πήρες αγκαλιά

και μ” έπνιξες

Με πότισες με το πιο αλμυρό νερό,

νερό από δάκρυα παιδιών της προσφυγιάς.

Καταραμένη γη εκείνη του πολέμου.

Γέμισε η θάλασσα ψυχές.

Αδελφέ μου, μάνα μου πού είστε…

Πού σας ξέβρασε η αγριεμένη θάλασσα;

Εγώ είμαι εδώ, στην αγκαλιά του ουρανού.

Κύμα, γιατί μας έπνιξες

Θάλασσα, γιατί μας πήρες τη φυλή;

Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των γονέων στη λήψη απόφασης επαγγέλματος;

Η αφορμή για τη συγκεκριμένη ανάρτηση δεν υπήρξε μόνο το συγκεκριμένο άρθρο από το ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙ που περιγράφει, κατά τη γνώμη μου, εύστοχα και ρεαλιστικά τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τις επαγγελματικές επιλογές των παιδιών τους  αρκετοί  Έλληνες γονείς. Το βιώνουμε άλλωστε πολύ έντονα εκ του σύνεγγυς ως δάσκαλοι στα σχολεία .

Το έναυσμα μού δόθηκε από την εμπειρία μιας καλής φίλης που νομίζω περιγράφει λιτά και περιεκτικά αυτό που αναφέρεται  στο άρθρο. Απολαύστε, λοιπόν, το διάλογο:

" Πελάτισσα γιατρός με ειδικότητα στη δερματολογία έρχεται σήμερα στο φαρμακείο και μεταξύ άλλων μας λέει το εξής:

-Εγώ είχα ένα πολύ ωραίο σχέδιο... Να σπουδάσει γιατρός η κόρη μου να πάρει ειδικότητα δερματολόγος, ώστε να πάρει το δικό μου έτοιμο ιατρείο και την πελατεία ενώ παράλληλα εγώ να μπορώ να βγω σε σύνταξη αλλά να εξακολουθώ να βλέπω περιστατικά με τη δική της άδεια.

-Και τί έγινε?? τη ρωτάω

-Η κόρη μου σπούδασε γιατρός αλλά στα μέσα της ειδικότητας τα παράτησε όλα και έφυγε....

-Πού πήγε??

-Στο Λονδίνο και κάνει μεταφράσεις....

- Α... λέω

- Και όλα τα λεφτά που έδωσα για τις σπουδές της χάθηκαν......και δε φτάνει μόνο αυτό, τώρα δε μου μιλάει καθόλου....ΜΕ ΜΙΣΕΙ.....

- Α....... λέω πάλι....."

ολόκληρο το άρθρο εδώ:

http://antikleidi.com/2016/07/01/gonis_epagelma/

ΝΑΙ στη ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ   Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

http://naistilogotexnia.blogspot.gr/

Το ιστολόγιο "ΝΑΙ στη ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ" δημιουργήθηκε με σκοπό να φιλοξενήσει εργασίες μαθητών
της  Γ΄  τάξης του σχολείου μας

στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

(ανάγνωση λογοτεχνικού έργου και παρουσίασή του στην τάξη)