Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 30 Απριλίου 2017

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας η 9η Φεβρουαρίου

ΕΙΝΑΙ  ΠΛΕΟΝ  ΕΠΙΣΗΜΗ  ΑΠΟΦΑΣΗ 
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ


Ο ομογενής  πανεπιστημιακός καθηγητής  Γιάννης Κορίνθιος, λέκτορας νεοελληνιστής του Πανεπιστημίου της Καλαβρίας,  συνέλαβε την ιδέα, την προώθησε στις ελληνικές κυβερνήσεις και πέτυχε την υποστήριξη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (περισσότεροι από 200 Δήμοι υπέγραψαν αίτηση στήριξης της ιδέας) και αγωνίστηκε για κοντά τέσσερα χρόνια μέχρι την υλοποίησή της.
Με τον κύριο Κορίνθιο είχαμε την ευκαιρία και τη χαρά να συνομιλήσουμε κατά την επίσκεψη με τους μαθητές μας στις ελληνόφωνες περιοχές της  Κάτω Ιταλίας στο πλαίσιο πολιτιστικού προγράμματος του σχολείου μας.





Περισσότερες λεπτομέρειες για την πορεία της διαδικασίας αυτής μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα του κυρίου ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥ εδώ



Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016

Parlate greco ?


Εμπνεόμαστε από τις ειδήσεις και αναζητούμε συνδέσμους, φορείς και συλλόγους που θα μας βοηθήσουν κατά την εκπόνηση του προγράμματός μας για την Κατωιταλική διάλεκτο:



  1. Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων
  2. Φιλελληνική Εταιρεία Ιταλίας

Η όρεξη υπάρχει και είναι τεράστια, απ' ό,τι διαπιστώσαμε στην πρώτη συνάντηση που είχαμε για το πρόγραμμα:


« I GLOSSA MA EN ECCHI NA PETHENI

Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ»



Μετά από ενέργειες της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων και της Φιλελληνικής Εταιρείας Ιταλίας, κι έπειτα  από σχετική πρόταση, η ιταλική Γερουσία ζητάει από την κυβέρνηση της χώρας να καταθέσει πρόταση στην UNESCO για να αναγνωριστούν τα λατινικά και τα ελληνικά, ως άυλη «πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας», στην Ευρώπη και πέρα από αυτήν, γιατί λειτουργούν ως «ενοποιητικό στοιχείο του δυτικού πολιτισμού».

Ακόμα, η πρόταση επισημαίνει την ανάγκη η κυβέρνηση να λειτουργήσει ως εγγυητής για τη διάσωση των κλασικών σπουδών, στο πλαίσιο μιας «παγκόσμιας και ανθρώπινης εκπαίδευσης των νέων γενεών».

Η Γερουσία ζητάει να δώσει η UNESCO στην Ιταλία το καθεστώς του «συμβολικού θησαυροφυλακίου» και σταυροδρομιού του ελληνικού και λατινικού πολιτισμού και των γλωσσών.


Στο πλαίσιο της ίδιας προσπάθειας εορτάστηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία και συγκεκριμένα στη Νάπολη στις 20 Μαίου 2016 η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού  με μία σειρά σημαντικών εκδηλώσεων από την ομογένεια.


 Τη μέρα εκείνη κλασικά λύκεια είχαν πάρει μέρος σε «μαραθώνιο» ελληνικού λόγου, ενώ το θέμα της κλασικής παιδείας είχε συζητηθεί σε εκδήλωση, παρουσία πολιτικών και εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης.


Νάπολη




Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2016

Μarathon Road on the first summer Olympic Games, Athens, Greece, 1896



Μία ιστορική φωτογραφία



Ο Μαραθώνιος προέρχεται από την ιστορία του Φειδιππίδη, ενός Έλληνα αγγελιοφόρου της αρχαιότητας. Σύμφωνα μ΄ αυτή ο Μιλτιάδης αμέσως μετά την περίφημη Μάχη του Μαραθώνα, 490 π.Χ απέστειλε τον Φειδιππίδη, που θεωρούνταν ο ταχύτερος τότε ημεροδρόμος του αθηναϊκού στρατού, από το πεδίο του Μαραθώνα στην Αθήνα για να αναγγείλει τη νίκη κατά των Περσών. Λέγεται ότι έτρεξε όλη την απόσταση (αφού είχε προηγουμένως πολεμήσει) χωρίς διακοπή και μπήκε στην Συνέλευση της Βουλής, όπου αναφώνησε "Νενικήκαμεν" (νικήσαμε) πριν καταρρεύσει και πεθάνει.
Η ιστορική ακρίβεια ίσως του ονόματος δεν είναι εξακριβωμένη.
Ο Λουκιανός (2ος αιώνας π.X.) επίσης δίνει την ιστορία αλλά ονομάζει το δρομέα Φειλιππίδη (εκ παραφθοράς του ονόματος Φειδιππίδη).
Το όνομα του Φειδιππίδη το γνωρίζουμε χάρη στον Ηρόδοτο, ο οποίος αναφέρει ότι ήταν ο ημεροδρόμος που απέστειλαν οι Αθηναίοι στη Σπάρτη προκειμένου να εξασφαλίσουν τη βοήθειά της κατά των Περσών. Σύμφωνα με τον «πατέρα της Ιστορίας», ο Φειδιππίδης κάλυψε την απόσταση των 240 χιλιομέτρων που χωρίζει τις δύο πόλεις σε δύο ημέρες, ωστόσο η απάντηση των Σπαρτιατών υπήρξε αποκαρδιωτική, λόγω αυστηρού εθίμου.




Και φυσικά δεν ξεχνάμε τον νικητή σε εκείνο, τον πρώτο μαραθώνιο, τον Έλληνα μαραθωνοδρόμο Σπύρο Λούη, γιο ενός νερουλά.

Ο Λούης έτρεξε τον μαραθώνιο σε χρόνο 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δεύτερα. Μετά τους Ολυμπιακούς γύρισε στο χωριό του και δεν πήρε μέρος σε κανέναν άλλο αγώνα δρόμου. Έζησε μια ζωή ήρεμη, εργαζόμενος ως αγρότης, και αργότερα ως τοπικός αστυνομικός.

Η έκφραση στα ελληνικά : «Έγινε Λούης» λέγεται για κάποιον που εξαφανίζεται τρέχοντας γρήγορα.


Σάββατο 16 Ιουλίου 2016

Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των γονέων στη λήψη απόφασης επαγγέλματος;



Η αφορμή για τη συγκεκριμένη ανάρτηση δεν υπήρξε μόνο το συγκεκριμένο άρθρο από το ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙ που περιγράφει, κατά τη γνώμη μου, εύστοχα και ρεαλιστικά τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τις επαγγελματικές επιλογές των παιδιών τους  αρκετοί  Έλληνες γονείς. Το βιώνουμε άλλωστε πολύ έντονα εκ του σύνεγγυς ως δάσκαλοι στα σχολεία .

Το έναυσμα μού δόθηκε από την εμπειρία μιας καλής φίλης που νομίζω περιγράφει λιτά και περιεκτικά αυτό που αναφέρεται  στο άρθρο. Απολαύστε, λοιπόν, το διάλογο:

" Πελάτισσα γιατρός με ειδικότητα στη δερματολογία έρχεται σήμερα στο φαρμακείο και μεταξύ άλλων μας λέει το εξής:

-Εγώ είχα ένα πολύ ωραίο σχέδιο... Να σπουδάσει γιατρός η κόρη μου να πάρει ειδικότητα δερματολόγος, ώστε να πάρει το δικό μου έτοιμο ιατρείο και την πελατεία ενώ παράλληλα εγώ να μπορώ να βγω σε σύνταξη αλλά να εξακολουθώ να βλέπω περιστατικά με τη δική της άδεια.

-Και τί έγινε?? τη ρωτάω


-Η κόρη μου σπούδασε γιατρός αλλά στα μέσα της ειδικότητας τα παράτησε όλα και έφυγε....


-Πού πήγε??


-Στο Λονδίνο και κάνει μεταφράσεις....


- Α... λέω

- Και όλα τα λεφτά που έδωσα για τις σπουδές της χάθηκαν......και δε φτάνει μόνο αυτό, τώρα δε μου μιλάει καθόλου....ΜΕ ΜΙΣΕΙ.....


- Α....... λέω πάλι....."





ολόκληρο το άρθρο εδώ:



Παρασκευή 8 Ιουλίου 2016

Τι περιμένουμε από έναν σωστό δάσκαλο;

Εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο




Τι είναι όμως αυτό που κάνει έναν δάσκαλο να ξεχωρίσει; Γιατί όλοι μας θυμόμαστε (για τους σωστούς λόγους) έναν, το πολύ δυο, δασκάλους από το σύνολο της μαθητικής μας ζωής κι αυτό μόνο αν έχουμε σταθεί τυχεροί;

Εδώ δε μιλάμε για την καθηγήτρια που σου είχε αδυναμία και σου έβαζε καλό βαθμό, ούτε για αυτόν που στο μάθημά του περνούσες καλύτερα, γιατί μπορούσες ανενόχλητος να λουφάρεις και να σπας πλάκα! Εδώ μιλάμε για κάποιον, ή κάποια, που πραγματικά σ’ έκανε να δεις τη ρουτίνα του σχολείου διαφορετικά, σε “ταρακούνησε”, σ’ έμαθε να σκέφτεσαι, σε δίδαξε κάτι σημαντικό εκτός από την εξεταστέα ύλη, σε ενέπνευσε, σε έκανε, εν τέλει, καλύτερο μαθητή, φοιτητή, άνθρωπο. 


Δευτέρα 25 Απριλίου 2016

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΝΑ ΒΑΖΟΥΝ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

Εφικτό ; ; ;
Ίσως, αλλά υπό προϋποθέσεις.



"Τον περασμένο μήνα του τελευταίο τριμήνου δεν έδωσα εργασίες στο σπίτι. Διδάσκω αγγλικά. Έτσι, όλη η ανάγνωση και η παραγωγή γραπτού λόγου έγιναν στην τάξη. Έπρεπε να το σχεδιάσω πιο προσεκτικά και να καθοδηγώ όσους διαβάζουν γρήγορα ή όσους τελείωναν το γράψιμο νωρίτερα. Υπάρχουν πολλά θετικά αποτελέσματα. Τα παιδιά ξεκουράζονταν καλύτερα, είχαν περισσότερο ενδιαφέρον για αυτό που κάναμε στην τάξη και η ποιότητα της δουλειάς στην τάξη ήταν καλύτερη. Θεωρούσα πως μπορεί να είχα τηλεφωνήματα από γονείς, αλλά η μόνη ανατροφοδότηση που πήρα ήταν μερικά σχόλια από γονείς πως ήταν χαρούμενοι που έβλεπαν τα παιδιά τους να μην είναι τόσο αγχωμένα. Οι γραπτές σκέψεις των μαθητών με έπεισαν ότι οι ασκήσεις για το σπίτι έχουν μακροπρόθεσμα επιβλαβή επίδραση στη μάθηση. Ακόμα πιο σημαντικό είναι το ότι φαίνεται να τους βλάπτει με άλλους τρόπους, συναισθηματικά, αναπτυξιακά, κοινωνικά, κτλ. Μετανιώνω που δεν το έκανα νωρίτερα αυτό το χρόνο. Σχεδιάζω να μην αναθέτω καθόλου ασκήσεις για το σπίτι την επόμενη σχολική χρονιά σε όλες μου τις τάξεις εκτός τις τάξεις των κολεγιακών μαθημάτων λυκείου."

Jim Drier, Δάσκαλος Αγγλικής Γλώσσας, Λύκειο Mundelein, Illinois

Κυριακή 27 Μαρτίου 2016

ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΝΑ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΕΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΑΝΤΙΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΟΥΝ;

(ένα εύστοχο ερώτημα και επίκαιρο όσο ποτέ)



"Αντί οι γονείς να ενσταλάζουν σιγά-σιγά την έννοια και την αξία της ευθύνης στα παιδιά τους, που θα τους δίνει όλο και περισσότερη αυτονομία στη ζωή τους και θα τα βοηθά να παίρνουν δημιουργικές αποφάσεις για τον εαυτό τους, τα δικαιολογούν ακόμα και όταν διαπράττουν λάθη. Μια τέτοια αντίληψη και πρακτική όχι μόνο δε βοηθάει τα παιδιά στο να κατακτούν αυτοπεποίθηση για τη δύσκολη ζωή αλλά και απομειώνει τις προσπάθειές τους για τη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας."......

(απόσπασμα από το άρθρο)


Ολόκληρο το άρθρο εδώ:


Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016


(Μια ακόμη άποψη περί ΕΕ)

  Η «εταιρεία» που κράτη – μέλη της (Αυστρία) πρωτοστατούν στο κλείσιμο των ελληνικών συνόρων και μετατρέπουν την Ελλάδα σε «Αλκατράζ» προσφύγων, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» που οι επίτροποί της και οι πρόεδροί της αναφωνούσαν «καλό κουράγιο Έλληνες» όταν με τις αποφάσεις τους βύθιζαν τον ελληνικό λαό στα Τάρταρα για να κλείσουν τις μαύρες τρύπες των γαλλογερμανικών και των ελληνικών τραπεζών, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» που δεν αναγνωρίζει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας και που ταγοί της όπως ο Μάνφρεντ Βέμπερ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο, σε συνέντευξη στην γερμανική εφημερίδα «Frankfurter Allgemeine Zeitung», δήλωνε ότι «στα ελληνοτουρκικά σύνορα διασφαλίζονται και τα γερμανικά σύνορα» και ότι «στην περίπτωση αυτή δεν ισχύει πλέον το επιχείρημα περί εθνικής κυριαρχίας», λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» που η ηγέτιδα δύναμή της, η Γερμανία, σε συνεννόηση με την Τουρκία, φέρνει το ΝΑΤΟ των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» που καθιστά τη θάλασσα της Ελλάδας σε υγρό νεκροταφείο για αμέτρητους «Αιλάν», τους οποίους πριν πνίξει στο Αιγαίο τους βομβαρδίζει στις χώρες τους, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» που οι μηχανισμοί της (ESM) επιβάλλουν την αέναη παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα (σσ: μόλις χτες ξεκίνησαν οι διαδικασίες για υπογραφή νέου Μνημονίου μεταξύ Ελλάδας – ΔΝΤ!), λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» υπό την επιτήρηση της οποίας η Ελλάδα, είτε με μπλε, είτε με πράσινους είτε με ροζ κυβερνώντες, ξεπουλάει τα τιμαλφή της δημόσιας περιουσίας προς δόξα «επενδυτών» και «κορακιών», λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» υπό την αξιολόγηση της οποίας 6 εκατομμύρια Έλληνες ζουν σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, 700.000 παιδιά σε καθεστώς επισιτιστικής ανασφάλειας, 1,5 εκατομμύριο Έλληνες στην ανεργία, 500.000 Έλληνες σε συνθήκες στεγαστικής ανασφάλειας και 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχοι αναμένουν την χαριστική βολή του Ασφαλιστικού, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» υπό τους «θεσμούς» της οποίας πορεύεται η Ελλάδα των πλειστηριασμών, του ΕΝΦΙΑ, της μείωσης στο μισό του επιδόματος θέρμανσης, των εκατοντάδων χιλιάδων «λουκέτων», της μετανάστευσης των νέων παιδιών και της φοροληστείας, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» εντός της οποίας η Ελλάδα μετρά τους δείκτες της αγροτικής και βιομηχανικής της αποσάθρωσης, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» των Μνημονίων, της στυγνής λιτότητας, των 120 εκατομμυρίων φτωχών και των 30 εκατομμυρίων ανέργων, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η «εταιρεία» της ανακήρυξης τραπεζιτών στις θέσεις εκλεγμένων πρωθυπουργών, της αναβίωσης του φασισμού, της ανοικτής συνεργασίας με ναζιστές (Ουκρανία), της αναβίωσης πρακτικών «Νταχάου» όπως η κατάσχεση των τιμαλφών των προσφύγων, λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Αυτή είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι αυτή είναι η «μοίρα» της Ελλάδας μέσα στην ΕΕ από την εποχή του «ανήκομεν εις της Δύσιν» του Καραμανλή μέχρι τα «η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ δεν αμφισβητείται» του Τσίπρα.

    Αλλά, μετά από όλα αυτά, γιατί «δεν αμφισβητείται»; Για λογαριασμό τίνος παρουσιάζουν σαν «αδιαμφισβήτητα» τα δεσμά που αλυσοδένουν τη χώρα  σ’ αυτή την «εταιρεία»; Για ποιού τα συμφέροντα το αστικό πολιτικό σύστημα και κάθε λογής μνημονιακός κολαούζος, άλλος ανοιχτά κι άλλος πιο συγκαλυμμένα, «σουσουδίζει»: «Μένουμε Ευρώπη».

    Είναι φανερό: Για να πιπιλίζουν το μυαλό του ελληνικού λαού, δεκαετίες τώρα κι από το πρωί μέχρι το βράδυ, υπέρ αυτής της αθλίας «εταιρείας», κάποια συμφέροντα εξυπηρετούνται. Είναι φανερό ότι κάποιοι από αυτή τη σχέση κερδίζουν.

    Προφανώς δεν είναι τα λαϊκά στρώματα που κερδίζουν. Αλλιώς δεν θα χρειαζόταν να υφίστανται ολημερίς την τρομοκρατία, τους εκβιασμούς, τις απειλές ότι έξω από την «εταιρεία» θα πάθουμε «καταστροφή».  

    Όμως, τα πάντα γύρω μας φωνάζουν ότι η καταστροφή είναι εδώ. Παρούσα. Απροσμέτρητη. Και ότι έχει τη σφραγίδα μιας «εταιρείας» που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Τα πάντα γύρω μας, από τον συνοριακό αποκλεισμό των προσφύγων μέχρι τον κοινωνικό αφανισμό των κατοίκων του τόπου μας, βοούν: Μετά από την εμπειρία 35 χρόνων παραμονής στην ΕΕ, η έξοδος από την ΕΕ, όχι με τους όρους του Σόιμπλε, αλλά με όρους ανατροπής όλου του συστήματος της κυριαρχίας των μονοπωλίων προκύπτει ως αναγκαία προϋπόθεση αναδημιουργίας της Ελλάδας προς όφελος του λαού της, της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της.

    Τα πάντα γύρω μας βοούν: Η συγκρότηση μιας Ελλάδας που τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο επίπεδο των διεθνών της σχέσεων η πυξίδα θα είναι το κοινό όφελος και όχι η υποταγή στο δίκιο του ισχυρού, περνάει από την αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Ορισμένοι αντί στην παραπάνω θέση να αντιτείνουν πολιτικό αντίλογο, βαφτίζουν «ρεαλισμό» τον άλλοτε απροσχημάτιστο και άλλοτε ραφιναρισμένο ραγιαδισμό.

    Τι κάνουν; Λες και η τρισχιλιόχρονη Ιστορία αυτού του τόπου ξεκίνησε μόλις το 2002 έξω από το ΑΤΜ που οι Σημίτης – Παπαδήμος κουνούσαν το ευρώ, λες και πρόκειται για έγκλημα καθοσιώσεως να ζητάς την αποδέσμευση της Ελλάδας από το ευρωΚολοσσαίο, παίρνουν ύφος εισαγγελέα και μας εγκαλούν: «Δηλαδή, τι ζητάτε, να στραφεί ο λαός ενάντια στην ΕΕ αλλά και ενάντια στα πολιτικοοικονομικά της στηρίγματα εντός και εκτός Ελλάδας;». 


Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2016

ΕΞAΧΡΟΝΑ MΕ FACEBOOK!




Μια νέα ελληνική έρευνα που έγινε το 2015 σε µαθητές ηλικίας 11-12 ετών στην περιοχή της Αττικής επιβεβαιώνει πως τα σηµερινά παιδιά είναι tech freaks, καθώς ξέρουν πολλά περισσότερα για την τεχνολογία από τους γονείς τους, και πως είναι κολληµένα από... κούνια µε το facebook, αφού διατηρούν προφίλ από την ηλικία των 6 ετών, προφανώς µε ψευδή στοιχεία, δεδοµένου ότι η «είσοδος» στους ανηλίκους κάτω των 12 ετών απαγορεύεται. Η µελέτη που εκπονήθηκε από τη Μονάδα Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) του Νοσοκοµείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» σε ανήλικους κατοίκους του Λεκανοπεδίου Αττικής και παρουσιάζεται σε αποκλειστικό δηµοσίευµα του «Ε.Τ.» δείχνει επίσης πως τα Ελληνόπουλα έχουν «κόλληµα» και µε τα smartphones και τα tablets από πολύ τρυφερές ηλικίες. Αναλυτικά τα ευρήµατα έδειξαν ότι το 52% των παιδιών θεωρούν πως είναι φωτεινοί παντογνώστες στα θέµατα της τεχνολογίας σε σύγκριση µε τους (αδαείς) γονείς τους και πως το ίδιο ποσοστό (δηλαδή ένα στα δύο παιδιά) είναι µέλος τουλάχιστον µίας σελίδας κοινωνικής δικτύωσης.


Περισσότερα εδώ: http://www.youth-life.gr/index.php/el/media-gr/


Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015

ΣΕ ΠΟΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ



"Γιατί, κυρία, μαθαίνουμε Αρχαία;"


Οι μαθητές μου πολύ συχνά θέτουν αυτό το ερώτημα με την έναρξη της σχολικής χρονιάς ή και κατά τη διάρκειά της. Ποτέ δεν μπαίνω στη διαδικασία να απαντήσω αμέσως και να αναπτύξω "ρητορικό λόγο" για τη σπουδαιότητα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Τους προτείνω όμως, πριν ξεκινήσουμε τη συζήτηση αυτή στην τάξη να προβληματιστούν αρχικά μόνοι τους αφού φύγουν από το σχολείο. Τους δίνω μονάχα μια αφορμή για τον προβληματισμό τους :
Πριν από χρόνια διάβασα τη συνέντευξη που έδωσε ένας δεκαπεντάχρονος Γάλλος μαθητής, ο οποίος αρίστευσε σε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό Αρχαίων Ελληνικών. Όταν η δημοσιογράφος τον ρώτησε: 

" Γιατί εσύ, ένα τόσο νέο παιδί, ξοδεύεις τόσο χρόνο να μελετάς παραπάνω τα αρχαία ελληνικά, ενώ θα μπορούσες στην ηλικία σου να διασκεδάζεις, ίσως, παραπάνω;" 

Ο μαθητής αμέσως της απάντησε : "Γιατί τα αρχαία ελληνικά με βοηθούν να γίνω καλύτερος άνθρωπος".......

Λυπάμαι πολύ που δεν έχω κρατήσει αντίγραφο αυτής της συνέντευξης, γιατί πολλά από τα παιδιά αντιμετωπίζουν την απάντηση του Γάλλου συνομηλίκου τους με δυσπιστία ή ακόμα και με σαρκασμό (ίσως ακόμα κάποια να τη θεωρούν δική μου επινόηση)

Η αντιδραση αυτή, που δεν είναι μεμονωμένη, είναι αρκετά ενδεικτική του πως βιώνουν, δυστυχώς, οι μαθητές μας την επαφή με το συγκεκριμένο μάθημα. Μερίδιο ευθύνης φυσικά έχουμε και οι εκπαιδευτικοί αλλά και η Πολιτεία.


Εδώ δείτε τις χώρες