17 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973

Ένα τρυφερό animation για μικρά και ...μεγάλα παιδιά

ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑ

Σχεδόν το σύνολο των μαθητών του Γυμνασίου (94% - 314.700 μαθητές σύμφωνα με στοιχεία της Εurostat ) μαθαίνουν μία ή και περισσότερες ξένες γλώσσες και μάλιστα αφιερώνουν πάρα πολύ χρόνο γι΄ αυτόν το σκοπό, περισσότερο από κάθε άλλο Ευρωπαίο μαθητή.

Ωστόσο, ακριβή αποδεικνύεται η πρωτιά της ξένης γλώσσας για τους μαθητές μας:

Μπορεί ο Έλληνας μαθητής να βρίσκεται στο υψηλότερο σκαλί της εκμάθησης μιας ξένης γλώσσας στην Ευρώπη, αλλά το ελληνικό σχολείο παίρνει “κάτω από τη βάση” στην παροχή αυτής της γνώσης, μια γνώση που οι γονείς την πληρώνουν πολύ ακριβά.

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο. Η συνέχεια εδώ

Μarathon Road on the first summer Olympic Games, Athens, Greece, 1896

Μία ιστορική φωτογραφία

Ο Μαραθώνιος προέρχεται από την ιστορία του Φειδιππίδη, ενός Έλληνα αγγελιοφόρου της αρχαιότητας. Σύμφωνα μ΄ αυτή ο Μιλτιάδης αμέσως μετά την περίφημη Μάχη του Μαραθώνα, 490 π.Χ απέστειλε τον Φειδιππίδη, που θεωρούνταν ο ταχύτερος τότε ημεροδρόμος του αθηναϊκού στρατού, από το πεδίο του Μαραθώνα στην Αθήνα για να αναγγείλει τη νίκη κατά των Περσών. Λέγεται ότι έτρεξε όλη την απόσταση (αφού είχε προηγουμένως πολεμήσει) χωρίς διακοπή και μπήκε στην Συνέλευση της Βουλής, όπου αναφώνησε "Νενικήκαμεν" (νικήσαμε) πριν καταρρεύσει και πεθάνει.

Η ιστορική ακρίβεια ίσως του ονόματος δεν είναι εξακριβωμένη.

Ο Λουκιανός (2ος αιώνας π.X.) επίσης δίνει την ιστορία αλλά ονομάζει το δρομέα Φειλιππίδη (εκ παραφθοράς του ονόματος Φειδιππίδη).

Το όνομα του Φειδιππίδη το γνωρίζουμε χάρη στον Ηρόδοτο, ο οποίος αναφέρει ότι ήταν ο ημεροδρόμος που απέστειλαν οι Αθηναίοι στη Σπάρτη προκειμένου να εξασφαλίσουν τη βοήθειά της κατά των Περσών. Σύμφωνα με τον «πατέρα της Ιστορίας», ο Φειδιππίδης κάλυψε την απόσταση των 240 χιλιομέτρων που χωρίζει τις δύο πόλεις σε δύο ημέρες, ωστόσο η απάντηση των Σπαρτιατών υπήρξε αποκαρδιωτική, λόγω αυστηρού εθίμου.

Και φυσικά δεν ξεχνάμε τον νικητή σε εκείνο, τον πρώτο μαραθώνιο, τον Έλληνα μαραθωνοδρόμο Σπύρο Λούη, γιο ενός νερουλά.

Ο Λούης έτρεξε τον μαραθώνιο σε χρόνο 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δεύτερα. Μετά τους Ολυμπιακούς γύρισε στο χωριό του και δεν πήρε μέρος σε κανέναν άλλο αγώνα δρόμου. Έζησε μια ζωή ήρεμη, εργαζόμενος ως αγρότης, και αργότερα ως τοπικός αστυνομικός.

Η έκφραση στα ελληνικά : «Έγινε Λούης» λέγεται για κάποιον που εξαφανίζεται τρέχοντας γρήγορα.

"Ο χειρότερος αγράμματος είναι ο πολιτικά αγράμματος. Δεν ακούει τίποτα, δεν βλέπει τίποτα, δε μετέχει στην πολιτική ζωή"

"Δε δείχνει να γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις. Νιώθει ακόμη και περήφανος για την πολιτική του αμορφωσιά, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική.

Δε γνωρίζει, ο ηλίθιος, πως απ’ την έλλειψη συμμετοχής του στα κοινά προέρχεται η ύπαρξη της πόρνης, το παρατημένο παιδί, ο κλέφτης και, χειρότερα απ’ όλα, οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, oι λακέδες των εκμεταλλευτριών πολυεθνικών εταιρειών…"

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ.


* Ωστόσο η συμμετοχή κάποιου στα κοινά δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι είναι πολιτικά εγγράμματος (θα τολμούσα να συμπληρώσω)

Όπως λέει η ετικέτα στο τέλος της ανάρτησης:  με αφορμή την ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

αλλά και την ενότητα που θα μελετήσουμε προσεχώς στο μάθημα της ΝΕΓ : Αναλφαβητισμός

ΜΠΟΥΛΙΝΓΚ : e-συμβουλευτική

Δημοσιεύω για δεύτερη φορά την είδηση για τη συγκεκριμένη δράση-λειτουργία,γιατί το φαινόμενο δυστυχώς παραμένει έντονο δηλητηριάζοντας τη ζωή των μαθητών μας.

«Be Positive»

«Εϊ, εσύ που διαβάζεις αυτό. Είσαι υπέροχος-η ακόμα και αν δεν το πιστεύεις.

Χαμογέλα, σου αξίζει».

είσοδος στη σελίδα : https://livewithoutbullying.com/

Παιδιά και έφηβοι ηλικίας από 10 έως 18 ετών, κάνοντας μία δωρεάν εγγραφή μπορούν ανώνυμα και με ασφάλεια να μιλήσουν διαδικτυακά (οnline chat) με έναν εξειδικευμένο σύμβουλο επιλογής τους (κάθε σύμβουλος διαθέτει ένα προφίλ προκειμένου τα παιδιά να επιλέξουν αυτόν που τους ταιριάζει) για το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν.

Το chat είναι ανοιχτό Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 17.00 έως τις 22.00.

ΜΗ ΔΙΣΤΑΖΕΙΣ, ΜΙΛΑ

μάθε περισσότερα εδώ:

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

Ολόκληρο το έργο εδώ

Εργασία 1: εντοπίστε και διαβάστε την σκηνή της συνάντησης

του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας, μετά το στίχο 500, μέρος Γ΄

Εργασία 2 : εντοπίστε και διαβάστε τη σκηνή της αναγνώρισης του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας, μετά το στίχο 1070, μέρος Ε΄ (ύστερα από τη σκηνή ανάμεσα στην Αρετούσα και τη νένα στη φυλακή,  που μελετήσαμε στο σχολικό βιβλίο)

Ερώτηση: να χαρακτηρίσετε τον Ερωτόκριτο και την Αρετούσα. Πιστεύετε ότι ανταποκρίνονται στα κοινωνικά στερεότυπα της εποχής τους ως προς το θέμα το γάμου;

Άλλη μια μουσική διασκευή του σπουδαίου έργου της

ΚΡΗΤΙΚΗΣ αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας

Μια συνεργασία σπουδαίων τραγουδιστών και μουσικών που αποδεικνύει πως η μουσική μονάχα να ενώσει μπορεί. Εποχές και γενιές. Ηλικίες και μουσικές προτιμήσεις.
Με κοινό παρονομαστή την τέχνη και την παράδοση.

Και λίγα λόγια για τον ποιητή

O Βιτσέντζος Κορνάρος (26 Μαρτίου 1553 – 1613 ή 1614) ήταν Κρητικός ποιητής. Θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της κρητικής λογοτεχνίας, συγγραφέας του αφηγηματικού ποίηματος Ερωτόκριτος και πιθανώς του θρησκευτικού δράματος Η Θυσία του Αβραάμ.

Οι πιο ασφαλείς πληροφορίες για την καταγωγή του Κορνάρου είναι αυτές που δίνει ο ποιητής στο τέλος του έργου του: αναφέρει το όνομα Βιτσέντζος, το οικογενειακό όνομα Κορνάρος, τόπο γέννησης τη Σητεία και το Κάστρο (Ηράκλειο), όπου παντρεύτηκε:

Κ' εγώ δε θε να κουρφευτώ κι αγνώριστο να μ' έχου

μα θέλω να φανερωθώ, κι όλοι να με κατέχου
Βιτσέντζος είν' ο ποιητής και στη γενιά Κορνάρος
που να βρεθή ακριμάτιστος, σα θα τον πάρη ο Χάρος.
Στη Στείαν εγεννήθηκε, στη Στείαν ενεθράφη,
εκεί 'καμε κι εκόπιασεν ετούτα που σας γράφει.
Στο Κάστρον επαντρέυτηκε σαν αρμηνεύγει η φύση,
το τέλος του έχει να γενή όπου ο Θεός ορίσει^[1]

Εξώφυλλο από το έργο Η Θυσία

του Αβραάμ, Βενετία, 1713

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

Λέγει της ο Pωτόκριτος· "Ήκουσες τα μαντάτα,
        που ο Kύρης σου μ' εξόρισε σ' τση ξενιτιάς τη στράτα;

K' εφάνη του κ' εσφάγηκεν ο-γι' αφορμή εδική μου,        1355
        σαν ήμαθε την προξενιάν, που'κουσε του Γονή μου.

K' έτοιας λογής εμάνισε, τόσο βαρύ του φάνη,
        κι ο Kύρης μου απ' την πρίκαν του λογιάζω ν' αποθάνει.

Tέσσερεις μέρες μοναχάς μου'δωκε ν' ανιμένω,
        κι απόκει να ξενιτευτώ, πολλά μακρά να πηαίνω.        1360

Kαι πώς να σ' αποχωριστώ, και πώς να σου μακρύνω,
        και πώς να ζήσω δίχως σου στο χωρισμόν εκείνο;

Eσίμωσε το τέλος μου, μάθεις το θες, Kερά μου,
        στα ξένα πως μ' εθάψασι, κ' εκεί'ν' τα κόκκαλά μου.

Kατέχω το κι ο Kύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει,        1365
        Pηγόπουλο, Aφεντόπουλο, σαν είσαι συ, γυρεύγει.

Kι ουδέ μπορείς ν' αντισταθείς, σα θέλουν οι Γονείς σου
        νικούν την-ε τη γνώμη σου, κι αλλάσσει η όρεξή σου.

"Mιά χάρη, Aφέντρα, σου ζητώ, κ' εκείνη θέλω μόνο,
        και μετά κείνη ολόχαρος τη ζήση μου τελειώνω.        1370

Tην ώρα που αρραβωνιαστείς, να βαραναστενάξεις,
        κι όντε σα νύφη στολιστείς, σαν παντρεμένη αλλάξεις,

ν' αναδακρυώσεις και να πεις· "Pωτόκριτε καημένε,
        τά σου'ταξα λησμόνησα, τό'θελες πλιό δεν έναι."

       Kι όντε σ' Aγάπη αλλού γαμπρού θες δώσεις την εξάσου, 1375
               και νοικοκύρης να γενεί στα κάλλη τσ' ομορφιάς σου,

όντε με σπλάχνος σε φιλεί και σε περιλαμπάνει,
        θυμήσου ενός οπού για σε εβάλθη ν' αποθάνει.

Θυμήσου πως μ' επλήγωσες, κ' έχω Θανάτου πόνον,
     κι ουδέ ν' απλώσω μου'δωκες σκιάς το δακτύλι μόνον.   1380

Kαι κάθε μήνα μιά φορά μέσα στην κάμερά σου,
        λόγιασε τά'παθα για σε, να με πονεί η καρδιά σου.

Kαι πιάνε και τη σγουραφιάν, που'βρες στ' αρμάρι μέσα,
        και τα τραγούδια, που'λεγα, κι οπού πολλά σου αρέσα',

και διάβαζέ τα, θώρειε τα, κι αναθυμού κ' εμένα,        1385
        που μ' εξορίσανε ο-για σε πολλά μακρά στα ξένα.

Kι όντε σου πουν κι απόθανα, λυπήσου με και κλάψε,
        και τα τραγούδια που'βγαλα, μες στη φωτιάν τα κάψε,

για να μην έχεις αφορμήν εις-ε καιρόν κιανένα,
        πλιό σου να τ' αναθυμηθείς, μα να'ν' λησμονημένα.        1390

"Παρακαλώ, θυμού καλά, ό,τι σου λέγω τώρα,
        κι ο-γλήγορα μισεύγω σου, κ' εβγαίνω από τη Xώρα.

Kι ας τάξω ο κακορίζικος, πως δε σ' είδα ποτέ μου,
        μα ένα κερί-ν αφτούμενον εκράτουν, κ' ήσβησέ μου. 

Mα όπου κι αν πάγω, όπου βρεθώ, και τον καιρόν που ζήσω,        1395
        τάσσω σου άλλη να μη δω, μουδέ ν' αναντρανίσω.

Kάλλιά'χω εσέ με Θάνατον, παρ' άλλη με ζωή μου,
        για σένα εγεννήθηκε στον Kόσμον το κορμί μου

ακολουθεί η ερμηνεία από τον αξέχαστο τραγουδιστή μας
Νίκο Ξυλούρη

Το τραγούδι παραμένει αθάνατο και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Είναι υπέροχο το γεγονός ότι νεότεροι καλλιτέχνες "αγκαλιάζουν" τέτοια σπουδαία έργα και συμβάλλουν με την αμεσότητα και το ταλέντο τους στη διατήρηση και διαιώνισή τους. Ακολουθεί η ερμηνεία του ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ από τον αγαπημένο τραγουδιστή Γιάννη Χαρούλη...